وقتی که هنر بازیچه می شود.
سکانس 1 – عملکرد زیباسازی در خصوص طراحی نورپردازی در مشهد.
سال 1391 – مسابقه طراحی نورپردازی -دوره ریاست داماد جوان شهردار مشهد
یکی از آیتم های مسابقات طراحی نورپردازی زیرگذر میدان امام علی علیه السلام است. با وجود مخالفت شریک خود در آن زمان به دلیل علاقه به این هنر در مسابقه شرکت می کنم. طرح های نورپردازی بنده در هر دو آیتم (طراحی های نورپردازی تاور کرین های سطح شهر و زیر گذر امام علی علیه السلام) برنده می شود. همزمان با انتخاب طرح نورپردازی من طرح کاشیکاری تصویب می شود و من ملزم می شوم به تغییر طراحی نورپردازی در جهت تناسب با طرح کاشیکاری . تغییرات مو به مو مطابق با درخواست مسئول نورپردازی وقت اعمال می شود و طرح نهایی مورد تایید زیباسازی می شود. دفترچه مربوطه به خواست زیباسازی شامل زمان بندی اجرای پروژه ، طراحی نورپردازی نهایی متناسب با کاشیکاری، نقشه ها و دیتیل های اجرایی فاز2 به زیباسازی تحویل داده می شود و مدیریت نورپردازی وقت طرح را تصویب می کند.
طراحی نورپردازی اولیه منتخب میدان امام علی علیه السلام
صورتجلسه تحویلی به بنده جهت اعمال تغییرات در طراحی نورپردازی
اعلام انتخاب شرکت و درخواست اعمال تغییرات متناسب با کاشیکاری
اعلام انتخاب شرکت و درخواست اعمال تغییرات نهایی متناسب با نظر کارشناس مربوطه
طراحی نورپردازی نهایی مطابق با طرح کاشیکاری و نظر زیباسازی
بنا به قوانین شهرداری در آن زمان ، مقرر بود که اجرای نورپردازی پروژه به عنوان جایزه طراحی نورپردازی به طراح واگذار گردد. بعد از چند ماه مراجعه می کنم برای پرس و جوی چند و چون اجرای پروژه ، مسئول بخش نورپردازی اداره زیباسازی می گوید :
“جدیدا مقرر گردیده به جای واگذاری اجرای نورپردازی به منتخبین طراحی نورپردازی ، مبلغ ده میلیون تومان به عنوان جایزه پرداخت شود و اجرای نورپردازی به صورت مناقصه یا استعلام به شخص برنده مناقصه یا استعلام واگذار گردد”
بنده نیز بالاجبار این جایزه تحمیلی را پذیرفتم و رفت.
مدتی گذشت
دوباره جهت پیگیری دریافت جایزه به زیباسازی مراجعه کردم ،مسئول بخش گفت :
“اجرای نورپردازی به سازمان فنی و عمران شهرداری واگذار شده و ایشان موظف به پرداخت جایزه طراحی نورپردازی شما هستند”
باز هم بالاجبار پذیرفتم و رفتم.
خبری نبود ، پس از ماه ها برگشتم و جایزه خود رو طلب کردم ،مسئول بخش این بار گفت :
“سازمان فنی و عمران تصمیم گرفته طراحی نورپردازی شما رو اجرا نکند و نورپردازی خاص خود رو اجرا کند”
واقعا ناراحت شدم و برای مدیریت مجموعه متاسف شدم ، مدتی درگیر مشکلات شخصی بودم و درگیر مشکلات مالی ناشی از بدعهدی شهرداری در پرداخت پروژه های نورپردازی اجرایی پیشین.
سه سالی گذشت و مطلع شدم جناب طاهری پور مدیر زیباسازی شدند. در زمان ایشان نیز یک مسابقه طراحی برگزار گردید که شرح آن را در نوشته دیگری گزارش خواهم کرد. به ذهنم خطور کرد که شاید ایشان همتی بکنند و در زمان مدیریت خودشان حقوق از دست رفته بنده را پرداخت نمایند.
موضوع را به دفتر ایشان اعلام نمودم و ارجاع داده شدم به خانمی که معاون ایشان هستند. برخورد ایشان خوب و قابل قبول بود. موارد رو از طریق ایشان پیگیری کردم و ایشان جهت پرداخت حقوق بنده امیدواری دادند. مستندات و صورتجلسه های مربوطه را ارسال نمودم و ایشان موارد را ارجاع دادند به مسئولان مربوطه و ایشان نیز صحت اطلاعات بنده را تایید کردند. مدتی بعد پیگیری کردم و یکی از افراد دفتر زیباسازی به بنده گفت که ادعای بنده تایید شده و برای امور مالی جهت پرداخت ارسال شده.
در کمال خوشحالی پس از 4 سال منتظر دریافت مبلغ ناچیز جایزه بودم. مدتی بعد پیگیر شدم ، جواب آمد :”متاسفانه صورتجلسه انتخاب طرح شما در سال 1391 مفقود شده ، لطفا اگر اصل یا تصویر آن را دارید بفرستید”.این درحالی بود که اصل صورتجلسه هیچ وقت تسلیم بنده نشده بود و صرفا تایید کلامی مسئول وقت باعث شد تغییرات را اعمال نموده و از تصویب طرح نهایی مطلع شوم.البته که چند ماه اخیر بارها از همان مسئولین پرسیده بودم و ایشان بارها تایید کرده بودند که بنده یقینا برنده قانون این جایزه بوده ام.
دوباره تماس گرفتم و مسئول جدید نورپردازی اداره زیباسازی در جواب بنده گفت : “مسئولین پیشین حاضر نیستند زیر برگه تایید انتخاب طرح شما را امضا کنند” ، با یکی از ایشان تماس گرفتم ،جواب داد :”انتخاب شما مورد تایید است ، لیکن جایزه شما اجرای پروژه بوده و مستحق دریافت مبلغ جایزه نیستید” . دوباره پرسیدم در مورد اجرای پروژه ، جواب رسید :” ما قصد اجرای نورپردازی زیرگذر امام علی (مصوب خودشان!) را نداریم ،پس هر وقت تصمیم به اجرا گرفتیم (شاید) اجرا را به شما می سپاریم.”
و تعجب من از این است که اگر قضیه از این قرار بوده ، پس چرا آن زمان ….. پس چرا حالا تایید و آخر …..
به قول یکی از دوستان باید فردوسی نامه نوشت برای درد این بی مهری ها به هنر ، هنز بازیچه می شود ، بازیچه می شود برای اهداف یک سری از مسئولین. مسئولینی که امروز مدیر یک جا هستند، فردا مدیر یک جای دیگر ، یک روز مدیر منطقه می شوند ، یک روز مدیر زیباسازی ، و شاید یک روز مدیر سازمان ترافیک و برای رشد و ارتقا نیازمند امثال ما هستند ، و هنری که می شود سوخت موتور ارتقاء مسئولین. هنر برای این مسئولین ارزشی بیشتر از سوخت ندارد. این ها نمی فهمند وقتی با عشق کار می کنی ، وقتی برای دلت کار می کنی ، وقتی برای تو مهم است نورپردازی شهرت برنامه ریزی شده باشد. وقتی سال ها با سلامت و به دور از رشوه و حق حساب کار می کنی ، و دل می سوزانی. دل می سوزانی برای شهری که نه معماری دارد ، نه برنامه برای نورپردازی. وقتی که برای عشق به هنر هفته ها با مشقت فراوان وقت میگذاری و رایگان طراحی نورپردازی سه بعدی می کنی و در مسابقه شرکت می کنی ،هزینه می کنی برای مشاهده چند دقیقه ای مسئولین و پرینت 100 در 70 میگیری روی فوم برد و مطابق با میل و هوس مسئولین وقت ،آن وقت مسئولین شهرداری گوشه ای لم بدهند و حوصله مشاهده انیمیشنی که روزها برای تهیه آن زحمت کشیده ای را هم نداشته باشند ،و می گویند سخت است که ال سی دی را وصل کنیم و انیمیشن تولیدی تو را ببینیم ، در حالی که برای تسریع طراحی نورپردازی سه بعدی و کاهش هزینه های شرکت کنندگان از ارائه فایل سه بعدی پروژه امتناع می کنند با این استدلال که برای آن ها هزینه بر است ، آن وقت جوابت می شود بیا و برو های مرسوم. هر روز به بهانه ای سرت می دوانند. و آخر هم ….
بله اینجا است که هنر بازیچه می شود ، وقتی که ملاک هنرشناسی مدارک دانشگاهی باشد و تصمیم گیرنده کارگروه نوری اکثرا یک بار هم طراحی نورپردازی نکرده باشند ،همین می شود ، برای او زحمات چند روزه و خستگی ها و هزینه های تو ارزش مند جلوه نمی کنند ، و با وسواس و با حساسیت وقت نمی گذارد روی داوری خود ، چرا که برای او فقط قدرت رای دادن مهم تر است از نه صحت رای دادن!
و من همچنان منتظر خبر آن خانم مهندسی هستم که دلسوز تر از دیگران است ، و آیا …. ؟
